Ikebana

Ikebana is de Japanse kunst van het bloemschikken. Het woord 'ikebana' is samengesteld uit de begrippen 'ikeru' (leven, tot leven brengen) en 'hana' (bloem).

Ikebana vindt zijn oorsprong in het Boeddhisme en wortelt diep in de Japanse cultuur. Het Boeddhisme werd in de 6de eeuw overgebracht vanuit China naar Japan. In de Boeddhistische tempels werden traditioneel bloemen geofferd, maar reeds voor deze tijd waren bloemenoffers gekend in het Shintoïsme, de oorspronkelijke animistische godsdienst van Japan. Uit de wisselwerking tussen het Boeddhisme en het specifiek Japanse esthetische gevoel ontstond langzamerhand ikebana zoals dit in de 15de eeuw voor het eerst beschreven werd.

Ook buiten de religieuze middens groeide de belangstelling voor bloemen, planten, tuinen en de natuur. Zoals alle andere traditionele Japanse kunsten (de kalligrafie, de krijgskunsten, de theeceremonie …) was ikebana een middel tot zelfontplooiing. In Japan noemt men dit Do, de weg en ikebana is de bloemenweg of Ka-do.

In de meer dan 500 jaar na de eerste beschrijving van ikebana verspreidde deze Japanse bloemenkunst zich in steeds ruimere kringen. Er ontstonden verschillende stijlen, zowel klassieke als moderne. Deze evolutie werd beïnvloed door maatschappelijke veranderingen en het beschikbaar worden van nieuwe materialen. Ook de opening van Japan naar het westen gaf sterke impulsen voor ontwikkeling en vernieuwende stijlen. De evolutie duurt nog steeds voort.

In België zijn onder andere de volgende scholen vertegenwoordigd: Ikenobo, Ohara, Saga Goryu, Sesshu en Sogetsu.